این که ما سخت در گیر آنیم

گریه تا هست پرغصه و غم

خنده تا هست ما شادمانیم

****

بطری شب را 

یک نفس سر می کشم

دارد دلم باد می کند

چهار فصل را

دور سرم سوار ی می دهم

تنم کز می کند

و چشمهایم

شیشه ای مشبک می شود

که تابستان را سه گوشه می کند.

جلبک های سبز مرداد؟!

قورباغه ام دهید

تا خال کوبی شوم

من خیسم

و روی بند رخت آویزان

می شود

 می شود

از پوستم یک و نیم متر

پارچه ی مجلسی شیک بافت؟!

 

بگذار زیبایی در نگاه تو باشد نه در انچه که می بینی.

خواستم زاده بشوم

باد آمدو روز را با خود برد

نوزادها گرسنه بو دند

و رنگ پوستشان غیر بومی

نترسیدم

خواستم زیبا بشوم

دختران ارتشی در میدان آزادی

رژه رفتند

اسلحه ها ...هدف

شل...لیک

کور قدشدم

باز هم نترسیدم

خواستم عاشق بشوم

پسران خانه دار

در آشپزخانه ی مومیایی

حسم را سرخ کردند

 وقلبم را تی زدند

آب شدم

روی کف کاشی لغزیدم

این بار ترسیدم

از مادرم خواستم

دوباره آبستنم شود

من بیست و چند سال است زاده نمی شوم.